Detail schiderij kanunnik Quatperts
Nota

Noten

Behorende bij Familiegeschiedenis Marres

De plaats van de verwijzing vindt U met (Terug)

Detail schiderij kanunnik Quatperts
Nota

wrestling-contract

Contract op papyrus
Egypte 3de eeuw.
(GetTemplate, WordPress, 2014)

Alanen

1. Tryphon, zoon van Andromenos, raadsheer aan het hof van het Cimmerische rijk aan de Bosporus 1e-2e eeuw, als geharnaste cavalerist in Alano-Sarmatische stijl, stele van Tryphon. Kertch, Krim, Oekraïne, 1e - 2e eeuw. (Terug)
2. Fibula, Krim, Oekraïne, 1e - 2e eeuw. (Terug)
3. Christopher I. Beckwith Empires of the Silk Road, Princeton University Press, Oxfort, U.K., 2009, Omslagillustratie getekend door van Donato Giancola. (Terug)
4. Hans Wilhelm Haussig, Die Geschichte Zentralasiens und der Seidenstrasse in vorislamischer Zeit, Darmstadt 1983. (Terug)
4. Frances Wood, The silk road, two thousand years in the heart of Asia, The British Library, London 2002, p. 29, 42-43, 50. (Terug)
6. Mei Jianjun, hoogleraar University of Science and Technology, Beijing, in persoonlijk schrijven via e-mail 14 juni 2011; zie ook: Jianjun Mei, Early metallurgy in China: some Challenging issues in current studies in: Metallurgy and Civilisation, Eurasia and Beyond, London 2009. Op pag. 11, figure 5 staan gelijksoortige objecten. (Terug)
7. Frances Wood, The silk road, two thousand years in the heart of Asia, The British Library, London 2002, p. 61.
Zie ook: Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, pag. 20, 43, 47 en 50. (Terug)
7c. Science 14 February 2014: Vol. 343 no. 6172 pp. 747-751 DOI: 10.1126/science.1243518. (Terug)
7a. Pierre Cambon, Jean-François, directeur Musée National des Arts Asiatiques-Guimet, Paris France, Verborgen Afganistan, Tentoonstellingscatalogus, Nieuwe kerk te Amsterdam, 2012. (Terug)
7b. Marcellinus Ammianus, 330-395, Res Gestae XXII 5. (Terug)
8. De geharde altijd vechtende Alanen Marcus Annaeus Lucanus (39-65), Bellum Civile sive Pharsalia X, 223. In de beschrijving van de burgeroorlog tussen Pompeius en Caesar vermeldt hij de geharde altijd vechtende Alanen. (Terug)
9. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Editions Errance, Paris 2005, pag. 46/47. (Terug)
10. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Editions Errance, Paris 2005, pag. 46/47. (Terug)
11. Strabo, Γεογραφια (Geografia), 1e eeuw v.c. II 5, 7, hij noemt hen hier οι βασιλειοι, De koninklijken. Herodotus, IV, 20 e.v. meent echter dat deze Koninklijken tot de Scythen behoorden. (Terug)
12. Leri Tavadze, Frontier System of Georgia: Problems of the Northern Borders in Antiquity in Spekali #2 Georgian Studies. Spekali, Electronic bilingual scholarly peer-reviewed journal of the faculty of Humanities at Ivane Javakhisvali Tblisi State University. (Terug)
13. Lucius Annaeus Seneca (ca. 4 v.c.- 65), Tragoediae, Thyestes, 369 koor: Reges conveniant licet ...... qui Caspia fortibus recludunt iuga Sarmatis ... In regel 128 krijgt de noordewind Boreas het epitheton Sarmaticus. (Terug)
14. Harald Haarmann, Lexikon der untergegangenen Völker. Müchen 2005, p. 36 en 37, Alanen. (Terug)
15. Marcellinus Ammianus, 330-395, Res Gestae XXXI 2-21: Proceri autem Halani paene sunt omnes et pulchri, crinibus mediocriter flavis, oculorum temperata torvitate terribiles et armorum levitate veloces. Met Halanen worden hier de Alanen bedoeld. (Terug)
16. Marcellinus Ammianus, Res Gestae XXXI 2-21. (Terug)
17. Detail halssnoer, Afganistan, Tillya-tepe, graf VI, tweede kwart 1e eeuw, na chr., goud turkoois, Nationaal Museum van Afghanistan, Sarmatische prinses, haar hoofd had de kenmerkende vervorming zoals bij Sarmaten gebruikelijk was. (Terug)
18. Genetisch is dit recent aannemelijk gemaakt zoals in: I. Nasidze et al, Genetic Evidence Concerning The Origins of North and South Ossetians, Annals Human Genetics 68 (Pt6): 588/89. Ossetians are a unique group in the Caucasus, in that they are the only ethnic group found on both the north and south slopes of the Caucasus, and moreover they speak an Indo-European language in contrast to their Caucasian-speaking neighbours. We analyzed mtDNA HV1 sequences, Y chromosome binary genetic markers, and Y chromosome short tandem repeat (Y-STR) variability in three North Ossetian groups and compared these data to published data for two additional North Ossetian groups and for South Ossetians. The mtDNA data suggest a common origin for North and South Ossetians, whereas the Y-haplogroup data indicate that North Ossetians are more similar to other North Caucasian groups, and South Ossetians are more similar to other South Caucasian groups, than to each other. Also, with respect to mtDNA, Ossetians are significantly more similar to Iranian groups than to Caucasian groups. We suggest that a common origin of Ossetians from Iran, followed by subsequent male-mediated migrations from their Caucasian neighbours, is the most likely explanation for these results. Thus, genetic studies of such complex and multiple migrations as the Ossetians can provide additional insights into the circumstances surrounding such migrations (Terug)
19. Robert Nouwen, Tongeren en het land van de Tungri (31 v.chr.-284 n.chr., De titel is wat bescheiden, paragraaf 9.7 beschijft in het kort de late keizertijd (284-476 n.chr.) (Terug)
20. Procopius van Caesarea (voor 550 - na 662), Υπερ των πολεμων λογοι Geschiedenis van de Oorlogen, II 11-12, 29 en VIII 3,8,34, geciteerd in: Vladimir Kouznetsov en Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Paris 2005. (Terug)
20a. Eran Elhaik, University of Sheffield, Uncovering ancient Ashkenaz – the birthplace of Yiddish speakers, Atlas of Science, April 21, 2016; en Das R, Wexler P, Pirooznia M, Elhaik E. , Localizing Ashkenazic Jews to primeval villages in the ancient Iranian lands of Ashkenaz, Genome Biol Evol. 2016 Mar 3. (Terug)
20b. The Missing Link of Jewish European Ancestry: Contrasting the Rhineland and the Khazarian Hypotheses, Eran Elhaik, the Johns Hopkins School of Public Health in Baltimore, Maryland USA. Gene study settles debate over origin of European Jews, AFP jan 2013. Abstract: ... the genome of European Jews is a tapestry of ancient populations including Judaised Khazars, Greco-Roman Jews, Mesopotamian Jews and Judeans ... their population structure was formed in the Caucasus and the banks of the Volga, with roots stretching to Canaan and the banks of the Jordan ... many things are unknown about the Khazars, whose tribal confederation gathered Slavs, Scythians, Hunnic-Bulgars, Iranians, Alans and Turks ... the tale sketched in the genes is Teruged by archaeological findings, by Jewish literature that describes the Khazars' conversion to Judaism, and by language, too .... Yiddish, the language of Central and Eastern European Jews, began as a Slavic language before being reclassified as High German. (Terug)
21. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle. (Terug)
22. E. Stein, Histoire du Bas-Empire, p. 482 n.201 vermeldt dat deze naam alleen in Chronicon van Hieronymus gevonden wordt. Hieronymus van Stridon, priester en pauselijk secretaris, leefde van 347 tot 420. (Terug)
22a. Marcellinus Ammianus, Res Gestae, XV,15,16; XVI, 10,7 en 38. (Terug)
23. Yves Modéran, Die kontrollierte Einwanderung von Barbarengruppen in das Römische Reich (Deciticii, Tributarii, Laeti, Gentiles und Foederati), in Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, wissenschaftliche Red.: Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, Bonn, 2008. (Terug)
23a. Marcellinus Ammianus, Res Gestae, XXXI, 12, 6. Victor nomine magister equitum, Sarmata sed cunctator et cautus. Zie ook XXIV, 6,13-14. Over zijn moedige gedrag volgt hier eerst de vertaalde tekst van XXIV 6, 13 en 14 en dan de originele alleen van 14. Vertaald: Ze zouden zelfs nog met de horden verslagenen mee door de poorten de stad zijn binnengedrongen als niet generaal Victor, die zelf een pijlwond aan de schouder had opgelopen, hen met armzwaaien en schreeuwen daarvan had weerhouden, want hij zag het gevaar dat de opgewonden mannen roekeloos binnen de muren geraakt geen uitweg zouden vinden en door een overmacht omsingeld zouden worden. 14. De oude dichters mogen de tweekampen van Hector bezingen en de dappere Achiles prijzen tot in de hemel; de eeuwen door mogen Sophanes, Aminias, Callimachus en Cynaegirus, de sterren van de Perzische oorlogen met bewondering besproken blijven: niet minder schitterden deze dag sommigen van onze moedige strijders, zoals allen zullen bevestigen die er getuigen van waren.
De originele Latijnse tekst van XXIV 14: Sonent Hectoreas poetae veteres pugnas, fortitudinem Thessali ducis extollant, longae loquantur aetates Sophanem et Aminiam et Callimachum et Cynaegirum, Medicorum in Graecia fulmina illa bellorum: non minus illo die quorundam ex nostris inclaruisse virtutem omnium confessione monstratur. (Terug)
24. Bernard S. Bachrach, A history of the Alans, p.40. Map 2, Northern Italy. (B.M.: Kaart verkleind en ingekleurd) (Terug)
25. Marcellinus Ammianus, Res Gestae XIX, 11. in de vertaling van Aart Blom. Zie ook: Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, 2002, pag. 25. (Terug)
26. Irina Zasetskaya, Bosporus (Kerč) in der Zeit der Völkerwanderung, Grab 22, Necropole von Kerč Krim, um 400 n.chr., Staatliche Eremitage, St Petersburg, in Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008. (Terug)
27. Bibliotheca Augustana, Fachhochschule Augsburg, Deutschland, handschrift, circa 430, Notitia dignitatum omnium tam civilium quam militarium utriusque imperii occidentis orientisque. De kennis van alle onder­scheidings­tekens zowel burgerlijke als militaire van zowel het Westelijke als het Oostelijke rijk. De tekst in de overgeleverde handschriften zijn transcripties van het verloren gegane originele manuscript, dat rijk van illustraties was voorzien met onder meer de Insignia viri illustris magistri equitum, de onderscheidingstekens van de leiders van de verschillende onder de keizer dienende ruitereenheden. (Terug)
28. Frans Glazer, Die Goten und der Arianismus im Alpen-Adria-Raum in: Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008; Globasnitz (Karinthië, Oostenrijk), Gräberfeld Ost. (Terug)
29. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Paris 2005. (Terug)
30. Ernest Stein, Histoire des Bas-Empire, 1928, pag. 250-255. (Terug)
31. Procopius van Caesarea, De Oorlogen, Υπερ των πολεμων, III 3, 2, noemt Geiseric Γωδιγισκλου, Godigisklou, waar de Romeinen dan weer Godigisclus van maken. En zo verbastert een naam; en III 5, 18-25. (Terug)
32. Justine Davis Randers-Pehr, Barbarians and Romans, The Birth Struggle of Europe, A.D. 400-700, London & Canberra 1983. (Terug)
33. Dit is nu een gehucht van enige huizen maar vroeger stond hier een kerk geweid aan de plaatselijke Heilige Irmundus, meest afgebeeld als kluizenaar en herdersstaf met hond en vee. Deze zou in de 5e eeuw geleefd hebben. Dit moet in die tijd een plaats van aanzien zijn geweest. Enige kilometers hiervandaan is het graf van een hoofdman uit die tijd gevonden in Grevenboich, de zogenaamde man van Morken. In zijn graf een schild, helm en zwaard en speren. Apmerkelijk aan zijn kleding was een zwart-wit geblokte, geschaakte, zoom.
(Terug)
34. Olympiadorus van Thebe, 380-425, fragment 17. Als plaats wordt vermeld Μουνδιακω, τησ ετερασ Γερμανιας, in het latijn wordt dit: Mundiacum in Germania secunda. Ernest Stein, Histoire des Bas-Empire, pag. 558 noemt dit Muntzen bij Tongeren. (Waarschijnlijk bedoelt hij Montenaken een vroeger dorp in de Vroenhof van Maastricht). Bernard S. Bachrach, A history of the Alans, pag. 60, noemt Monzen 30 mijl ten oosten van het Bourgondische hoofdkwartier in Waremme. Hier ligt ook een Montenaken vlak onder Sint Truiden. Daarentegen denken vooral Duitse, maar ook Franse auteurs dat Olympiadorus zich vergiste en Μογουντιακω in het Latijn Moguntiacum bedoelde, en denken daarom aan Mainz waar de Bourgondiers later gevestigd waren. Deze plaats ligt echter in het vroegere Germania Prima. (Terug)
35. Nibelungenlied Een middeleeuws epos over liefde en wraak, uit het Middelduits vertaald, geannooterd en ingeleid door Jaap van Vredendaal, uitg. Boom, Groningen/Amsterdam 2011. (Terug)
36. Bernard S. Bachrach, A history of the Alans, p.41. Map 3, Northeasteren Gaul. (B.M.: Vestigingen ingekleurd) In Frankrijk vinden we deze namen in de Elsas, in Lotharingen, Franche-Comté, het Ile de France, Bretagne, Picardië en de Ardennen als Allain, Allaines, Allaineville, Allaincourt (Ardennen), Alland'huy (Ardennen), en aan de Sarmaten herinneren namen als Sermaine, Sampigny (van het Alaanse Sambida), Sermoise, Sermier en Soissons. (Terug)
37. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Editions Errance, Paris 2005, pag. 113 en 139. (Terug)
38. Fibula paar met zilveren handgrepen bedekt met goudplaat, gedecoreerd met polychroom glas en granaten in gladomzetting (Fr.: pierres en bâtes où boîtiers individuels; Eng.: bezel setting). Vondst in Moult (Calvados), grafvondst "Trésor d'Airan" circa 400-450, berustend in het Dépôt de la Société des Antiquaires de Normandie te Caen. (Terug)
39. The Hungarian Jászság Y-DNA Project of FamilyTree DNA. (Terug)
40. Marcellinus Ammianus, 330-395, Res Gestae XXXI 2, 13-17. (Terug)
41. Afranasyev G.E. et alii, 2015, New archaeological, anthropologicaland genetic aspects in the study of Alans from the Don region. (Terug)
42. Jean Manco, Ancestral Journeys, p. 150, 216, 229-230; Iron Age DNA from Europe and West Asia. Cited Mathieson (2015) and Afanasyev 2015. (Terug)
42a. Iain Mathieson, Iosif Lazaridis, et alii, Genome-wide patterns of selection in 230 ancient Eurasians, Nature 528, 24 December 2015. Zij zijn : Zij waren R1a1a1b2-Z93, R1a1a1b-S441, R1a1a1b2a2a-Z2123, R1b1a2a2-CTS1078 and Q1a-F903. (Terug)
43. Chang Hua'an, 常華安: The Eastward Migration of Sauromatians: The Most Suspicious Issue in Chinese History, ISBN 978-986-151-8, Taipei China. .... considering that the population of Sauromatians (about 600,000, excluding Scythians, 200,000) comprises only 1-2% of the total population of China when they entered China in 5th century AD, the distribution of Y chromosome haplogroup N among Sauromatians is relatively high, probably higher than 61.5% of that of Finland,
E-mail 5 maart 2015: I presume: Y chromosome haplogroups among Uyghur people in Xing-jiang as follows: R1a, 29.4%, should have descended from Tocharians (Guz and Kutsi), N, 4.8%, from Sauro people (Kachgar), G2, 1.6%, from Massagetaes, J2, 14.43%, from Saka, R1b, 6.41%, from Sogdians. (Terug)
43a. Afranasyev G.E. et alii, 2015, New archaeological, anthropologicaland genetic aspects in the study of Alans from the Don region. (Terug)
44. De volgende werken dienden als basis voor de pagina's Alanen en Sarmaten.
  in de volgorde van recent naar oud:
- Chang Hua'an, 常華安, The Eastward Migration of Sauromatians, 敕勒人的東遷:中國歷史最大疑案,
  Taipei China, 2013.
- Reinhard Schmoeckel, Deutschlands unbekannte Jahrhunderte, Geheimnisse aus dem Frühmittelalter, 2013.
- Iaroslav Lebedynsky, Sarmates et Alains face à Rome, Ie - Ve siècles, Illustoria, Clermont-Ferrand, 2010.
- Kinship and Y-Chromosome Analysis of 7th Century Human Remains: Novel DNA Extraction and Typing Procedure
  for Ancient Material, Daniel Vanek, Lenka Saskova, Forensic DNA Service, Prague (Cz.) and Hubert Koch,
  Bavarian State Department of Monuments and Sights, Regensburg (Germ.). Croat Med J. 2009 June; 50 (3).
- Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, wissenschaftliche
  Redaction, Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008.
- Guy Halsall, Barbarian Migrations and the Roman West, Cambridge University Press NY 2007.
- Walter Goffart, Barbarian Tides, The Migation Age and the later Roman Empire, University of Pensylvania
  Press, Philadelphia 2006.
- Alois Seidle, Deutsche Agrageschichte, Frankfurt am Main, 2006.
- Lupack, Alan, The Oxford Guide to Arthurian Literature and Legend, 2005.
- Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle,
  Editions Errance, Paris 2005.
- Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, VIIe siècle av. J-C - VIe
  siècle apr. J-C
, Editions Errance, Paris 2002.
- Frances Wood, The silk road, two thousand years in the heart of Asia, The British Library, London 2002.
- Dr. Oric Basirov, The origin of the pre-imperial Iranian peoples, CAIS series of lectures SOAS, 26/4/2001.
- Agustí Alemany, Sources on the Alans, A Critical Compilation, Handbook of Oriental Studies, section eight, Central
  Asia, Brill, Leiden-Boston-Köln 2000.
- Robert Nouwen, Tongeren en het land van de Tungri (31 v.chr.-284 n.chr.. N.B.: De titel is wat bescheiden,
  paragraaf 9.7 beschrijft in het kort ook de late keizertijd (284-476 n.chr.).
- Jens Lüning, Albrecht Jockenhhövel, Helmut Bender, Tortsen Capelle, Deutsche Agrargeschichte Vor- und Früh-
  geschichte
, 1996.
- Elton, Hugh, Frontiers of the Roman Empire, Bloomington, 1996.
- Róna-Tas, András, Hungarians and Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian
  History,
Budapest, 1996 [English edition 1999].
- Roymans, N., ed., From the Sword to the Plough: Three Studies on the Earliest Romanisation of Northern Gaul,
  Amsterdam Univ. Press, Amsterdam, 1996.
- Tilmann Bechert, Die römische Reichsgrenze zwischen der Mosel bis zur Nordseeküste, Stuttgart 1995.
- C. Scott Littleton, Linda A. Garland, From Scythia to Camelot. New York-London 1994.
- Drinkwater, John and Elton, Hugh, Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?, Cambridge 1992.
- G.E.M. de Ste. Croix, The class struggle in the Ancient Greek world: from the Archaic Age to the Arab conquests,
- André Sikojev, Die Narten, Söhne der Sonne, Mythen und Heldensagen der Skythen, Sarmaten und Osseten, Köln
  1985.
- Hans Wilhelm Haussig, Die Geschichte Zentralasiens und der Seidenstrasse in vorislamischer Zeit, Darmstadt 1983.
- Justine Davis Randers-Pehr, Barbarians and Romans, The Birth Struggle of Europe, A.D. 400-700, London &
  Canberra 1983.
  London 1981. Zie Appendix 3, Settlements of Barbarians.
- Lengyel, A. and Radan, G. T. B., The Archaeology of Roman Pannonia, Budapest, 1980.
- Edith Ennen, Walter Janssen, Deutsche Agrargeschichte, Vom Neolithikum bis zur Schwelle des Industriezeitalters,
  1979.
- Hans Riehl, Die Völkerwanderung, Phaffenhofen/Ilm 1976 (Nederlandse vertaling van drs. Margaretha Blok, De
  Grote Volksverhuizing).
- Grant, Michael, The Army of the Caesars, New York, 1974.
- Bernard S. Bachrach, A History of the Alans in the West, Minneapolis 1973.
- Sulimirski, T., The Sarmatians, New York, 1970.
- Otetea, Andrei, The History of the Romanian People. New York, 1970.
- E. Stein, Histoire du Bas-Empire, de l'état Romain à l'Etat Byzantin (284-476), Amsterdam 1968
  (Franse bewerking door Jean-Remy Palanque van Geschichte des Spätrömischen Reiches, vom römischen zum
  byzantinischen Staate (284-476), 1928.
- Anonymus, Notitia dignitatum omnium tam civilium quam militarium utriusque imperii occidentis orientisque,
  circa 430, Bibliotheca Augustana, Fachhochschule Augsburg, Deutschland.
- Procopius van Caesarea, Υπερ των πολεμων, De Oorlogen, 5e eeuw.
- Anonymi Valesiani. I, 4e eeuw.
- Marcellinus Ammianus, (± 330 - 400), Res Gestae
- P. Cornelius Tacitus (± 55 - 117), Annales, Rome 1e eeuw.
- Flavius Josephus (Josef ben Matthitjahoe), De bello iudaico en Antiquitates Judaicae, Rome 1e eeuw.
- Herodotus (± 485 v.c. - 420/425 v.c.), Historiën.
- Decimus Magnus Ausonius, 310-393, Mosella.
- Lucius Annaeus Seneca, Tragoediae, Thyestes, 1e eeuw.
- Strabo, Γεογραφια (Geographia), 1e eeuw v.c.
- Diodorus Siculus, Διοδοροσ Ζικολοσ, Bibliotheca Historica. 1e eeuw v.c. (Terug)

Archeologische Vondsten

1. Titus A.S.M. Panhuijsen, Romeins Maastricht en zijn beelden, 1966, pag. 263, 264. (Terug)
2. Titus A.S.M. Panhuijsen, Romeins Maastricht en zijn beelden, 1966, pag. 330-333, 431 433. (Terug)
3. Wiedemann, Emperors and Gladiators, 53 noot 117 en 38-39. (Terug)
4. Titus A.S.M. Panhuijsen, Romeins Maastricht en zijn beelden, 1966, pag. 32. (Terug)

G-FGC6618

1. De tijden zijn berekend op de gecombineerde Big Y en FullGenomes resultaten berekend door YSEQ en Ray Banks. (Terug

G-FGC6634

De familiale Haplogroep stamboom
Code
G
G2
G2a
G2a2
G2a2a
G2a2a1
G2a2a1a
G2a2a1a1
G2a2a2a1~
G2a2a1a1b  
G2a2a1a1b1~
G2a2a1a1b1a~
SNP
M201
P287
P15
L1259
PF3147
PF3148
PF3177
FGC6669
FGC6619/FGC6663
FGC6618
FGC6629/FGC6634
FGC6628
Leeftijd
50.000
27.000
20.500
18.000
17.000
15.000
12.000
11.000
9.500
7.800
1.300
470

(terug)

Full Genomes, 19 Januari, 2013, E-mail: Our expert Gregory's Magoon opinion: I ran some analysis using a CNV (copy number variantion) tool called FREEC. Basically, we can look at the number of reads in small windows and compare with a control sample (i.e. compute the ratio of binned reads). Using some of the intermediate output from that tool. I constructed the following graph, looking at the region in the neighborhood of DYS19 (b37 Y:9,521,934..9,522,128 according

RI426A - DYS19=15-15

(to Ybrowse) We see that RI426A seems to have roughly double the typical coverage in the region around DYS19. In particular, it seems like there is a duplication of the region from roughly 9517470 to 9525057 (b37) (roughly 7.5 kbp). So this suggests that there is a good chance that RI426A is indeed DYS19=15-15 due to this apparent duplication mutation. (terug)
3. Op:Mymcgee.com/tools/yutility51. (terug)
4. Vergelijking van haplotypen en bepalen van de Genetische afstand mag alleen worden gebruikt wanneer er sterke aanwijzingen voor verwantschap bestaan. De geneticus Sykes toonde aan dit bij de Schotse clan Donald. Deze oude Schotse familie heeft een goed gedocumenteerde familiegeschiedenis die tot diep in de middeleeuwen teruggaat. Bij John, lord of the Isles, die stierf in 1386, ontstaan drie familietakken die zich daarna verder vertakken. In tien takken lieten personen hun DNA bepalen.
Het verschil in aantal mutaties per tak in zeshonderd jaar, 20 tot 22 generaties, varieert bij 38 geteste markers van 1 tot 5.
Duidelijk toonde hij aan dat het vergelijken van haplotypen en het bepalen van de Genetische afstand niet gebruikt kan worden voor het bepalen van de genealogische relatie tussen twee onbekenden. Bron: Bryan Sykes, DNA USA, 107-111. (terug)
5. 23andMe.
Dit Amerikaanse bedrijf onderzoekt het gehele genoom op erfelijke afwijkingen. Zij vergelijken de genenpakketten ook met andere invalshoeken, zoals de verschillen in de etnische herkomst. Zij noemen dit Ancestry composition.
Zij vinden: 99,8 % Europees, waarvan Frans en Duits: 47,5 %, Brits 17,1 %, Scandinavisch 1,1 %, Algemeen Noordwesters Europees 26,3, Iberisch 2 %, Balkan 1%, Sardinisch 0,3 %, Algemeen Zuid Europees 1,2 %, algemeen Europees 3 %, en West Afrikaans 0,1 %.
Bij een andere expertise meldde het: It looks like you may have ancestry from these countries, because large pieces of your DNA are identical to that of other 23andMe members from those places: Germany, Netherlands, Belgium, Ukraine
ANCESTRY COMPOSITION
DNA-land en FTDNA
Door DNA-land worden de waarden van 23andMe gebruikt. FTDNA gebruikt Family finder.
Wanneer je bij meerdere maatschappijen je DNA op ethnische herkomst laat testen krijg je leuke verschillen. Opmerkelijk is de 5% Jewish Diaspora die FTDNA vindt. Deze firma heeft echter een shkenasische eigenaar. Autos_ ethn_ spect
Nota Bene: Maciamo Hay, What really hides behind the 23andMe Ancestry Composition? Do the component names actually match the region's names? I have analysed the data, created distribution maps for each ancestry component, and tried to determine the source of each ancestry component. While 23andMe originally claimed that these components were about 500 years old, I found that a timescale of 1500 to 2500 years was more realistic. Therefore each component refers to ancient ancestry, not modern one. Find out the details here: eupedia. (terug)
6. In de genetische genealogie is de uit de genetica komende eenheid centiMorgan (cM) een maat om de grootte van gelijke autosomale DNA-segmenten aan te geven. Na de eerste generatie zijn er veel grote gelijke segmenten. Bij iedere verdere generatie breken die verder in stukken waardoor ze kleiner worden. De cM is daardoor een maat om de verwantschap tussen twee individuen aan te tonen en is bruikbaar over honderden generaties. (terug)
7. Ann Gibbons, Science 2015; foto uit Ancient Origins. sept. 2015. (terug)

FGC6669

1. Cradle of Civilization, A Blog about the Birth of Our Civilisation and Development, aratta.wordpress.com. (Terug)
2. Wikipedia.org, Hattiërs"; Hettiten. (Terug)
3. Barry Cunliffe, By steppe, desert and Ocean, Oxfort, 2014. (Terug)
4. Email Ray Banks, 20 januari 2016: FGC6629 was found in Boed, FGC34750 was found in Mr. Nolet and FGC42426 was found in Martin. I have listed just a few of your unique mutations so we can keep track of them. I could not find any mutations that were shared by just two of the three men with sequencing. Because of some differences in the sequencing tests and my elimination of some mutations in duplicated regions of the Y that were reported, I am having a hard time determining a time relationship. But it seems all three of you share a common ancestor who lived perhaps 1500 to 2500 yrs ago. And so far the evidence is that the earlier ancestors lived in a small family-type group for a very long time.
It seems there was an attempt to validate a subgroup specific to Boed and Martin. But since there are no shared mutations, this could not succeed. So I have suspended this. I used the raw data file (BAM file) for each of you to determine you had clear negatives for the other man's unique mutations.
(Terug)
5. Time claculation TFull. Ray Banks (ISOGG) calculates 4000 years because the Lenanese Chemini had 39 unique mutations and times each to about 100 years. (Terug)

Litteratuur behorend bij Clade:
- Guido Brandt e.a., The genetic make-up of the Linear Pottery culture, lecture Annual Meeting European Association
   of Achaeologists, session: The bioarchaeology of the neolithic Carpathian Basin, Pilzen Czechia, 6 september 2013.
- Jared Diamond, Guns, Germs en steel, The Fate of Human Societies, NewYork/London, 2000.
- Edith Ennen, Walter Janssen, Die Grundlagen der Mitteleuropäicn Landwirtschaft im Neolithikum in Deutsche
  Agrargeschichte, Vom Neolithikum bis zur Schwelle des Industriezeitalters
, 1979.
- Qiaomei Fu, Revised timescale of human mtDNA evolution, Current Biology, 21 March 2013. Zie also: Dienekes
  Weblog 23 maart 2013.
- Jens Lüning, Anfänge und frühe Entwicklung der Landwirtschaft im Neolithikum (5500-22-v.Chr.) in Lüning /
  Jockenhhöve / Bender / Capelle, Deutc Agrargeschichte, Vor- und Frühgeschichte, 1996.
- Jean Manco, Ancestral Journeys - The peopling of Europe from the first venturers to the Vikings, London 2013.
- Paul Mellars, The Upper Palaeolithic Revolution - Steven J. Mithen, The Mesolithic Age - Alasdair Whittle, The first
  Farmers
in Barry Cunlife The Oxford Illustrated History of Prehistoric Europe.
- Fernando L. Méndez et al., An African American Paternal Lineage Adds an Extremely Ancient Root to the Human
  Y Chromosome Phylogenetic Tree
. American Journal Human Genetics, Vol.92, Iss. 3, 454-459, 28 February 2013.
- The Encyclopedia of Global Human Migration, Immanuel Ness, 2013.
- Barry Cunliffe, By steppe, desert and Ocean, Oxfort, 201.
- J.C. Schalekamp, Bataven en Buitenlanders - 20 eeuwen immigratie in Netherland, 2009.
- Alois Seidle, Deutc Agrageschichte, Frankfurt am Main, 2006.
- ISOGG, Y-DNA Haplogroup Tree 2013.
- Met dank aan Google, Wikipedia en Eupedia voor litteratuurverwijzingen en afbeeldingen.

Genetica uitleg

1. De SNP-code bestaat uit letter die de Universiteit aangeeft waar ze zijn ontdekt met een volgnummer. The Stanford University of California heeft letter (M), de laboratoria van Family Tree DNA hebben (L), The Universiteit van Arizona (P), The Universiteit van Centraal Florida tenslotte heeft (U), (Terug)
2. Genoemd naar het klassiek Griekse woord voor enkelvoudig: 'απλουσ omdat het een mutatie in het enige niet dubbele chromosoom betreft. De Haplogroep en zijn subgroepen zijn het gevolg van een bepaalde mutatie die aangegeven worde door SNP-code. (Terug)
3. Afbeelding uit Zonen van Adam in Nederland, Sahar Barjesteh van Waalwijk van Doorn-Khosrovani, e.a., 2008 (Terug)

Haplogroepen

17. Searching for Our Most Distant (Paternal) Cpusins in Cameroon, 14GG San Diego, Thomas Krahn, Bonnie Schrack, Forka Leypey Matew Fomine, Astrid-Maria Krahn.
Onderstaande zeer uitgewekte boom vond ik op Wikipedia: (terug)

Y-DNA_Haplo-Trea 18. Anna Szécsényi-Nagy, Guido Brandt, Victoria Keerl, et al. Tracing the genetic origin of Europe's first farmers reveals insights into their social organization, bioRxiv first posted online September 3, 2014. (Terug)
19. Picture: Mikko Kriek, BCL Archaeological Support & Rijksmuseum van Oudheden Leiden, The Netherlands. (Terug)
21. LL. Kang et al., Y chromosomes of ancient Hunnu people en its implication on the phylogeny of East Asian linguistic families. Annual Meting American Society Human Genetics 2013, abstracts, 6 sept. 2013. (Terug)
22. Yong-Bin Zhao, Ancient DNA Evidence Reveals that the Y Chromosome Haplogroup Q1a1 admixed into the Han Chinese 3,000 Years Ago, American Journal Of Human Biology (Aug. 2014). (Terug)
23. Vladimir Gurianov, Dmitry Adamov, Vladimir Tagankin, Leon Kul, Clarification of Y-DNA Haplogroup Q1b Phylogenetic Structure Based on Y-Chromosome Full Sequencing, The Russian Journal of Genetic Genealogy: Tom 7, nr.1, 2015. ISSN: 1920-2997. (Terug)
24. Adapted from: 400 thousand year old human mtDNA from Sima de los Huesos. Nature (2013) doi:10.1038/nature12788. (Terug)
24a. Genomic analysis of Andamanese provides insights into ancient human migration into Asia and adaptation, Mayukh Mondal et alii, Nature Genetics (2016) doi:10.1038/ng.3621. Received 31 December 2015 Accepted 17 June 2016 Published online 25 July 2016. (Terug)
25. Deze kaart van Y-DNA haplogroups werd gepost op Wikipedia,de vrije encyclopedie. (Terug)
26. G. David Poznik, e.a. Sequencing Y Chromosomes Resolves Discrepancy in Time to Common Ancestor of Males Versus Females, Science 2 august 2013, vol. 341, pp. 562-565. (Terug)
27. Paul Brotherton et alii, Neolithic mitochondrial haplogroup H genomes en the genetic origins of Europeans, Nature Communications, The Australian Centre for Ancient DNA, School of Earth en Environmental Sciences, University of Adelaide, Adelaide, South Australia, 23 april 2013. (Terug)
28. Jean Manco, Ancestral Journeys - The peopling of Europe from the first venturers to the Vikings, London 2013. (Terug)
29. Melchior, Linea; Kivisild, Toomas; Lynnerup, Niels; Dissing, Jørgen (2008). Evidence of Authentic DNA from Danish Viking Age Skeletons Untouched by Humans for 1,000 jaar, PLoS One. 2008 May 28; and
Hofreiter, Linea e.a. (2010). Genetic Diversity among Ancient Nordic Populations. PLoS ONE 5 (7): e11898. doi:10.1371. (Terug)
31. Bryan Sykes, DNA USA, A Genetic Portrait of America, New York - London, 2012. (Terug)
32. Micro-geographic distribution of Y-chromosomal variation in the West-European Low Countries, Larmuseau, Maarten, Vanderheyden, Nancy, Decorte, Ronny, 3 Feb 2011. (Terug)
33. Iñigo Olalde et al. Derived immune en ancestral pigmentation alleles in a 7,000-year-old Mesolithic European, Nature (2014) doi:10.1038/nature12960. (Terug)
34. Monika Karmin, e.a., A recent bottleneck of Y chromosome diversity coincides with a global change in culture,, Genome Res. Published in Advance March 13, 2015. (Terug)
35. Anna Szécsényi-Nagy, Guido Brandt, Victoria Keerl, et al. Tracing the genetic origin of Europe's first farmers reveals insights into their social organization, bioRxiv first posted online September 3, 2014 (Terug)
36. Esther J. Lee et al. Ancient mtDNA from Rössen culture in Wittmar, Germany , Archaeological en Anthropological Sciences, December 2013. (Terug)
37. Ann Gibbons Three-part ancestry for Europeans, Science 5 sept 2014, Vol. 345 no. 6201 pp 1106-1107. (Terug)
38. Brandt, Haak et al. en Bollongino et al., Ancient central European mtDNA across time.; Science 11 October 2013: Vol. 342 no. 6155 pp. 257-261. (Terug)
39. Beatriz Marcheco-Teruel, Cuba: Exploring the History of Admixture and the Genetic Basis of Pigmentation Using Autosomal and Uniparental Markers, Plosgenetics.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pgen.1004488. (Terug)

Sarmaten

1. Dolfijnfibula, goud, brons en rotskristal, lang 7.8 cm, gewicht 29,7 gr. opgegraven in Nohaichynks'kyi kurhan bij Chervone, Nyzhnehirs'kyi Rayon, Krim, Oekraïne, in 1974, Sarmatisch, laat 1e of vroeg 2e eeuw; (Terug)
2. Spiraalarmband met dierenfries, goud met inlegwerk uit turkoois en koraal, breed 7,5 cm, gewicht 420 gram, toevalsvondst in Chochlač kurhan bij Novočerkask, Rostov, Rusland, in 1864, Sarmatische dierenstijl, 1e eeuw; (Terug)
3. Herodotus (485-425/20), Historiën IV, 21 en 110. (Terug)
4. Gaius Plinius Secundus maior (23 - 79), Romeins militair, letterkundige en wetenschapper; Marcellinus Ammianus, 330-400, Res Gestae, 32,5. (Terug)
5. Strabo (ca. 64 v.c. - 19 n.c.) Grieks historicus, geograaf en filosoof, van hem is bewaard gebleven Γεογραφια (Geographia). Zie boek XI, 8. (Terug)
6. Lexikon früher Kulturen, Joachim Herrmann, Bibliografisch Institut Leipzig 1984, band 1, p. 33, Alanen. (Terug)
7. Halsband met dierenfries, goud met inlegwerk uit turkoois, kraal en glas, doorsnede 17,8 cm hoog 6,3 cm. gewicht 1.009 gram (net iets meer dan 1 kgr.), toevalsvondst in Chochlač kurhan (grafheuvel) bij Novočerkask, Rostov, Rusland, in 1864, Sarmatische dierenstijl, 1e eeuw.
Litt: Het Goud der Scythen, Schatten uit de Hermitage van Leningrad, Brussel 1991, inv. 155, 156 en 169. (Terug)
8. Diodorus Siculus (1e eeuw v.c.) Bibliotheca Historica Lib. II, 43, p 29. Hij verhaalt als eerste dat de Sarmaten uit Medië kwamen toen ze zich in het land van de Scythen aan de Don vestigden. (Terug)
9 . . . . considering that the population of Sauromatians (about 600,000, excluding Scythians, 200,000) comprises only 1-2% of the total population of China when they entered China in 5th century AD, the distribution of Y chromosome haplogroup N among Sauromatians is relatively high, probably higher than 61.5% of that of Finland, The Eastward Migration of Sauromatians: The Most Suspicious Issue in Chinese History, (ISBN 978-986-151-8), Taipei. (Terug)
10. Herodotus, Historiën IV 110-117; en Gaius Plinius Secundus maior, Naturalis historia, IV, 80, Rome 77. (Terug)
11. Fragment van een mozaïekvloer met een Amazone, Turkije 4e eeuw, marmer en kalksteen, Louvremuseum te Parijs. Antiquité Tardive. (Terug)
12. Hérodote, Histoires III 94, VII 79, texte établi et traduit par Ph.-E Legrand, Paris 1949. Griekse tekst. 'Μαρεσ'. In de tweede naamval werd dit 'Μαρων' en in de derde 'Μαρσι'. N.B.: Onno Damsté, Herodotos, Historiën, Haarlem 1978, vertaalt deze naam eenmaal met Maren en een tweede maal met Marden. Het verhaal over de Amazones staat in Herodotus, IV 110-117. (Terug)
12a. Marcellinus Ammianus, 330-400, Res Gestae. (Terug)
13. P. Cornelius Tacitus (54/55 - 117), Annales VI 33-35. (Terug)
14. Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, VIIe siècle av. J-C - VIe siècle apr. J-C, Editions Errance, Paris 2002. (Terug)
15 Tentoonstellingscatalogus van het Limesmuseum Aalen, Zweigmuseum des Landesmuseum Stuttgart, Von Augustus bis Attilla, Leben am Ungarische Donaulimes, Theisss, 2000. (Terug)
16. P. Cornelius Tacitus, Annales XII 29-30, C. Antistio M. Suillio consulibus (B.M.: 50 n.c.). (Terug)
17. Flavius Josephus (Josef ben Matthitjahoe), De bello iudaico en Antiquitates Judaicae, Rome 1e eeuw. (Terug)
18. Gaius Suetonius Tranquillus, De vita caesarum, Domitianus 6,1. (Terug)
19. Grosvenor Museum, Chester, England. (Terug)
19a. Zosimus, 5e eeuw, Historia nova II. Over het jaar is onduidelijkheid. Het kan ook 324 zijn. (Terug)
20a Marcellinus Ammianus, Res Gestae XVII 12, 2-3. (Terug)
20. Marcellinus Ammianus, Res Gestae XVII 12-13. (Terug)
21. Lellia Cracco Ruggini, Römer und Barbaren in der Spätantike, in Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, wissenschaftliche Red.: Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, Bonn, 2008. (Terug)
22. Excerpta Valesiana, Origo Constantini Imperatoris (I,32), Sic cum his pace firmata, in Sarmatas versus est, qui dubiae fidei probabantur. Sed servi Sarmatarum adversum omnes dominos rebellarunt, quos pulsos Constantinus libenter accepit et amplius trecenta milia hominum mixtae aetatis et sexus per Thraciam, Scythiam, Macedoniam, Italiamque divisit. (Terug)
23. Decimus Magnus Ausonius, 310-393, Mosella, p. 9. (Terug)
24. E. Stein, Histoire du Bas-Empire, pag.204-205; Ágnes Salamon cs., Pannonia, Fifth to ninth centuries in Lengyel, A. and Radan, G. T. B., The Archaeology of Roman Pannonia, pag. 379, Budapest, 1980. (Terug)
25. Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, pag. 55, 62, en 71. (Terug)
26. Margrit Németh, Pannonien und die römischen Kaiser in: Von Augustus bis Attilla, Leben am Ungarische Donaulimes, Tentoonstellingscatalogus van het Limesmuseum Aalen, Zweigmuseum des Landesmuseum Stuttgart, Theisss, 2000. (Terug)
27. Ágnes Salamon cs., Pannonia - Fifth to ninth centuries in A. Lengyel, G.T.B. Radan, The Archaeology of Roman Pannonia, Budapest, 1980. (Terug)
28. E. Stein, Histoire du Bas-Empire, Carte Géografique IV (deels). (Terug)
29. E. Stein, Histoire du Bas-Empire, p. 482 n.201 vermeldt dat deze naam alleen in Chronicon van Hieronymus gevonden wordt. Hieronymus van Stridon, priester en pauselijk secretaris, leefde van 347 tot 420. (Terug)
29a. Marcellinus Ammianus, Res Gestae, XXXI, 12, 6. Victor nomine magister equitum, Sarmata sed cunctator et cautus. Zie ook XXIV, 6,13-14. Over zijn moedige gedrag volgt hier eerst de vertaalde tekst van XXIV 6, 13 en 14 en dan de originele alleen van 14. Vertaald: Ze zouden zelfs nog met de horden verslagenen mee door de poorten de stad zijn binnengedrongen als niet generaal Victor, die zelf een pijlwond aan de schouder had opgelopen, hen met armzwaaien en schreeuwen daarvan had weerhouden, want hij zag het gevaar dat de opgewonden mannen roekeloos binnen de muren geraakt geen uitweg zouden vinden en door een overmacht omsingeld zouden worden. 14. De oude dichters mogen de tweekampen van Hector bezingen en de dappere Achiles prijzen tot in de hemel; de eeuwen door mogen Sophanes, Aminias, Callimachus en Cynaegirus, de sterren van de Perzische oorlogen met bewondering besproken blijven: niet minder schitterden deze dag sommigen van onze moedige strijders, zoals allen zullen bevestigen die er getuigen van waren.
De originele Latijnse tekst van XXIV 14: Sonent Hectoreas poetae veteres pugnas, fortitudinem Thessali ducis extollant, longae loquantur aetates Sophanem et Aminiam et Callimachum et Cynaegirum, Medicorum in Graecia fulmina illa bellorum: non minus illo die quorundam ex nostris inclaruisse virtutem omnium confessione monstratur. (Terug)
30. Yves Modéran, Die kontrollierte Einwanderung von Barbarengruppen in das Römische Reich (Deciticii, Tributarii, Laeti, Gentiles und Foederati), in Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, wissenschaftliche Red.: Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, Bonn, 2008. (Terug)
31. Marcellinus Ammianus, Res Gestae XIX, 11. in de vertaling van Aart Blom. Zie ook: Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, 2002, pag. 25. (Terug)
32. Bibliotheca Augustana, Fachhochschule Augsburg, Deutschland, handschrift, circa 430, Notitia dignitatum omnium tam civilium quam militarium utriusque imperii occidentis orientisque. De kennis van alle onder­scheidings­tekens zowel burgerlijke als militaire van zowel het Westelijke als het Oostelijke rijk. De tekst in de overgeleverde handschriften zijn transcripties van het verloren gegane originele manuscript, dat rijk van illustraties was voorzien met onder meer de Insignia viri illustris magistri equitum, de onderscheidingstekens van de leiders van de verschillende onder de keizer dienende ruitereenheden. (Terug)
33. Frans Glazer, Die Goten und der Arianismus im Alpen-Adria-Raum in: Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008; Globasnitz (Karinthië, Oostenrijk), Gräberfeld Ost. (Terug)
34a. Bernard S. Bachrach, A history of the Alans, p.41. Map 3, Northeasteren Gaul. (B.M.: Vestigingen ingekleurd) In Frankrijk vinden we deze namen in de Elsas, in Lotharingen, Franche-Comté, het Ile de France, Bretagne, Picardië en de Ardennen als Allain, Allaines, Allaineville, Allaincourt (Ardennen), Alland'huy (Ardennen), en aan de Sarmaten herinneren namen als Sermaine, Sampigny (van het Alaanse Sambida), Sermoise, Sermier en Soissons. (Terug)
34. H. Elton, Defence in Fifth-century Gaul, 165-176, in Drinkwater, John and Elton, Hugh, Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?, Cambridge 1992. (Terug)
35. Lellia Cracco Ruggini, Römer und Barbaren in der Spätantike, in Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, wissenschaftliche Red.: Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, Bonn, 2008. (Terug)
36. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Paris 2005. (Terug)
37. Tilmann Bechert en Willem J.H.Willems, Die römische Reichsgrenze zwischen der Mosel bis zur Nordseeküste, Stuttgart 1995. De illustratie is afkomstig van de Rijksdienst voor het Oudheidkundig bodemonderzoek. Deze dienst is kort geleden opgegaan in De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed te Amersfoort.
N.B.: Notitia Dignitatum Occidentis XLII Item praepositurae magistri militum praesentalis a parte peditum: - - - Praefectus Laetorum Lagensium, prope Tungros Germaniae secundae; - - -.
De locatie voor dit lagentium is niet bekend, mogelijk waren het castella bij Traiectum ad Mosam (Maastricht). Volgens de tekst van de Notitia waren Sarmaten alleen bij Amiens gelegerd. De icoontekst is mijns inziens onnauwkeurig.
N.B.: De vondst door Guus Mares van dit boek, in het bijzonder van de pagina's 102 e.v., bracht vaste grond onder de hypothese van een mogelijke afstamming uit de Sarmaten c.q. Alanen. (Terug)
38. De volgende werken dienden als basis voor de pagina's Alanen en Sarmaten .
  in de volgorde van recent naar oud:
- Iaroslav Lebedynsky, Sarmates et Alains face à Rome, Ie - Ve siècles, Illustoria, Clermont-Ferrand, 2010.
- Kinship and Y-Chromosome Analysis of 7th Century Human Remains: Novel DNA Extraction and Typing Procedure
  for Ancient Material, Daniel Vanek, Lenka Saskova, Forensic DNA Service, Prague (Cz.) and Hubert Koch,
  Bavarian State Department of Monuments and Sights, Regensburg (Germ.). Croat Med J. 2009 June; 50 (3).
- Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, wissenschaftliche
  Redaction, Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008.
- Guy Halsall, Barbarian Migrations and the Roman West, Cambridge University Press NY 2007.
- Walter Goffart, Barbarian Tides, The Migation Age and the later Roman Empire, University of Pensylvania
  Press, Philadelphia 2006.
- Alois Seidle, Deutsche Agrageschichte, Frankfurt am Main, 2006.
- Lupack, Alan, The Oxford Guide to Arthurian Literature and Legend, 2005.
- Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle,
  Editions Errance, Paris 2005.
- Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, VIIe siècle av. J-C - VIe
  siècle apr. J-C
, Editions Errance, Paris 2002.
- Frances Wood, The silk road, two thousand years in the heart of Asia, The British Library, London 2002.
- Dr. Oric Basirov, The origin of the pre-imperial Iranian peoples, CAIS series of lectures SOAS, 26/4/2001.
- Agustí Alemany, Sources on the Alans, A Critical Compilation, Handbook of Oriental Studies, section eight, Central
  Asia, Brill, Leiden-Boston-Köln 2000.
- Robert Nouwen, Tongeren en het land van de Tungri (31 v.chr.-284 n.chr.. N.B.: De titel is wat bescheiden,
  paragraaf 9.7 beschrijft in het kort ook de late keizertijd (284-476 n.chr.).
- Jens Lüning, Albrecht Jockenhhövel, Helmut Bender, Tortsen Capelle, Deutsche Agrargeschichte Vor- und Früh-
  geschichte
, 1996.
- Elton, Hugh, Frontiers of the Roman Empire, Bloomington, 1996.
- Róna-Tas, András, Hungarians and Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian
  History,
Budapest, 1996 [English edition 1999].
- Roymans, N., ed., From the Sword to the Plough: Three Studies on the Earliest Romanisation of Northern Gaul,
  Amsterdam Univ. Press, Amsterdam, 1996.
- Tilmann Bechert, Die römische Reichsgrenze zwischen der Mosel bis zur Nordseeküste, Stuttgart 1995.
- C. Scott Littleton, Linda A. Garland, From Scythia to Camelot. New York-London 1994.
- Drinkwater, John and Elton, Hugh, Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?, Cambridge 1992.
- G.E.M. de Ste. Croix, The class struggle in the Ancient Greek world: from the Archaic Age to the Arab conquests,
- André Sikojev, Die Narten, Söhne der Sonne, Mythen und Heldensagen der Skythen, Sarmaten und Osseten, Köln
  1985.
- Hans Wilhelm Haussig, Die Geschichte Zentralasiens und der Seidenstrasse in vorislamischer Zeit, Darmstadt 1983.
  London 1981. Zie Appendix 3, Settlements of Barbarians.
- Lengyel, A. and Radan, G. T. B., The Archaeology of Roman Pannonia, Budapest, 1980.
- Edith Ennen, Walter Janssen, Deutsche Agrargeschichte, Vom Neolithikum bis zur Schwelle des Industriezeitalters,
  1979.
- Hans Riehl, Die Völkerwanderung, Phaffenhofen/Ilm 1976 (Nederlandse vertaling van drs. Margaretha Blok, De
  Grote Volksverhuizing).
- Grant, Michael, The Army of the Caesars, New York, 1974.
- Bernard S. Bachrach, A History of the Alans in the West, Minneapolis 1973.
- Bernard S. Bachrach, Merovingian Military Organisation 481-751, Minneapolis, 1972.
- Sulimirski, T., The Sarmatians, New York, 1970.
- Otetea, Andrei, The History of the Romanian People. New York, 1970.
- E. Stein, Histoire du Bas-Empire, de l'état Romain à l'Etat Byzantin (284-476), Amsterdam 1968
  (Franse bewerking door Jean-Remy Palanque van Geschichte des Spätrömischen Reiches, vom römischen zum
  byzantinischen Staate (284-476), 1928.
- Anonymus, Notitia dignitatum omnium tam civilium quam militarium utriusque imperii occidentis orientisque,
  circa 430, Bibliotheca Augustana, Fachhochschule Augsburg, Deutschland.
- Procopius van Caesarea, Υπερ των πολεμων, De Oorlogen, 5e eeuw.
- Anonymi Valesiani. I, 4e eeuw.
- Marcellinus Ammianus, (± 330 - 400), Res Gestae
- P. Cornelius Tacitus (± 55 - 117), Annales, Rome 1e eeuw.
- Flavius Josephus (Josef ben Matthitjahoe), De bello iudaico en Antiquitates Judaicae, Rome 1e eeuw.
- Herodotus (± 485 v.c. - 420/425 v.c.), Historiën.
- Decimus Magnus Ausonius, 310-393, Mosella.
- Lucius Annaeus Seneca, Tragoediae, Thyestes, 1e eeuw.
- Strabo, Γεογραφια (Geographia), 1e eeuw v.c.
- Diodorus Siculus, Διοδοροσ Ζικολοσ, Bibliotheca Historica. 1e eeuw v.c. ((Terug)

Sarmatische sporen

1. Iaroslav Lebedynsky, Sarmates et Alains face à Rome, Ie - Ve siècles, Illustoria, Clermont-Ferrand, 2010. (Terug)
2. Bernard S. Bachrach, A history of the Alans, p.40. Map 2, Northern Italy. (B.M.: map reduced in size and colored) (Terug)
3. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Paris 2005. (Terug)
4. Frans Glazer, Die Goten und der Arianismus im Alpen-Adria-Raum in: Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008; Globasnitz (Karinthië, Oostenrijk), Gräberfeld Ost. (Terug)
4a. Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle, Paris 2005. (Terug)
4b. Image © Denis Gliksman, Inrap, 2013. (Terug)
4c. Archaeological site revealing 6000 years of occupation. Past Horizons. 1 November Inrap 2013. (Terug)
5. Bernard S. Bachrach, A history of the Alans, p.41. Map 3, Northeasteren Gaul. (B.M.: Settlements colored) In France we find this names in the Elsas, in Lorraine, Franche-Comté, Ile de France, Bretagne, Picardie Les Ardennes as Allain, Allaines, Allaineville, Allaincourt (Ardennes), Alland'huy (Ardennes), the following names recall the Sarmatians: Sermaine, Sampigny (from Sambida), Sermoise, Sermier and Soissons. (Terug)
6. Ágnes Salamon cs., Pannonia - Fifth to ninth centuries in A. Lengyel, G.T.B. Radan, The Archaeology of Roman Pannonia, Budapest, 1980. (Terug)
7. E. Stein, Histoire du Bas-Empire, Carte Géografique IV (deels). (Terug)
7a. Elton, Hugh, Frontiers of the Roman Empire, Bloomington, 1996, p. 56.: .... it is clear that well over half of the sample of discharged legionaries remained in the 'frontier' area after their service. p. 57. .... most of these men settled close to their former stations. Most veterans retired to become farmers, though others became involved in commerce. p. 109. .... However, there is no trace of these settlers in the archaelogical record suggesting rapid assimilation of Roman customs. .... The settlement of large numbers of barbarians in the Roman empire was thus a constant process and not a new development of the late period.. (Terug)
8. Justine Davis Randers-Pehr, Barbarians and Romans, The Birth Struggle of Europe, A.D. 400-700, London & Canberra 1983. (Terug)
9. Justine Davis Randers-Pehr, Barbarians and Romans, The Birth Struggle of Europe, A.D. 400-700, London & Canberra 1983. (Terug)
10. Reinhard Schmoeckel, Die Sarmaten - Vergessene Väter des mittelalterlichen Europa 1, Sachshsen, Thüringer,
  Schwaben - Einst vona Sarmaten beherrscht?, Das Frümittelalter in Deutschland neu gesehen. Bonn 2011.
- Reinhard Schmoeckel, Die Sarmaten - Vergessene Väter des mittelalterlichen Europa 2 Die Geheimnisse der
   Merowinger, Die sarmatische Herkunft der Dynatie und eine folgenreiche Geschichtsfälsunh. Bonn 2011.
- Reinhard Schmoeckel, König Chlodwig war kein Franke: Frankreichs und Deutschlands sarmatische Wurzeln,
   Bonn 2009.
- Forschungen zur Thidreksaga, Untersuchingen zur Völkerwanderungszeit im nördlichen Mitteleuropa, Band 3,
   Die Wilkinensaga, Schlüssel zur unbekannten Frühgeschichte der Niederlande und Belgiëns? F. Die 'Franken'
   zwischen Troja und Tournai 3. Die geheimnisvolle Verwandlung der Sarmaten in 'Franken' und ihrer Fürsten in
   'Heilige Könige', Bonn 2006. (Terug)
10a. Limburg. Een geschiedenis tot 1500, Paul Tummers c.s., KLGOG, Maastricht 2015. (Terug)
11. Nibelungenlied A medieval epic story of love and revenge, translated from German, annotated and introduced by Jaap van Vredendaal, in Dutch language, uitg. Boom, Groningen/Amsterdam 2011. (Terug)
11a. Inscription on a presumed 3rd century tombstone found in Ribchester: HIS TERRIS SIGITVR AEL MATRONA QVOND VIXIT AN XXVIII M II D VIII ET M IVL MAXIMVS FIL VIXIT AN L IVL MAXIMVS S C ALAE SAR CONIVX CONIVGI INCOMPARABILI ET FILIO PATRI PIENTISSIMO ET SOCAERE TENACISSIME MEMORIA P. "This earth seals up Aelia Matrona, who lived for twenty-eight years two months and eight days, and Marcus Julius, son of Maximus, fifty years old. Julius Maximus, singularius consularis of the Sarmatian Wing, husband of an incomparable wife, and son of a most devoted father, placed this in memory of the most steadfast of companions." (Terug)
12. Grosvenor Museum, Chester, England. (Terug)
13. Lupack, Alan, The Oxford Guide to Arthurian Literature and Legend, 2005, pag. 13. (Terug)
14. C. Scott Littleton & Linda A. Garland, From Scythia to Camelot. New York&London 1994. (Terug)
14a. Jean Manco, Ancestral Journeys, p. 150, 216, 229-230. (Terug)
15. Eupedia Origins, age, spread and ethnic association of European haplogroups and subclades. In the paragraph haplogroup G is mentioned in the last alinea under the headline Scythian G1 this possibility for G2a2. (Terug) Jean Manco, Ancestral Journeys, The peopling of Europe from the first ventures to the Vikings, London 2013.
16. Reinhard Schmoeckel, Deutschlands unbekannte Jahrhunderte, Geheimnisse aus dem Grühmittelalter,
  Bonn, 2013.
- Reinhard Schmoeckel, Die Sarmaten - Vergessene Väter des mittelalterlichen Europa 1, Sachshsen, Thüringer,
  Schwaben - Einst vona Sarmaten beherrscht?, Das Frümittelalter in Deutschland neu gesehen. Bonn 2011.
- Reinhard Schmoeckel, Die Sarmaten - Vergessene Väter des mittelalterlichen Europa 2 Die Geheimnisse der
   Merowinger, Die sarmatische Herkunft der Dynatie und eine folgenreiche Geschichtsfälsunh. Bonn 2011.
- Reinhard Schmoeckel, König Chlodwig war kein Franke: Frankreichs und Deutschlands sarmatische Wurzeln,
   Bonn 2009.
- Forschungen zur Thidreksaga, Untersuchingen zur Völkerwanderungszeit im nördlichen Mitteleuropa, Band 3,
   Die Wilkinensaga, Schlüssel zur unbekannten Frühgeschichte der Niederlande und Belgiëns? F. Die 'Franken'
   zwischen Troja und Tournai 3. Die geheimnisvolle Verwandlung der Sarmaten in 'Franken' und ihrer Fürsten in
   'Heilige Könige', Bonn 2006. (Terug)
17. The following works served as the basis for the pages Alans, Sarmatians and Sarmatian traces.
  in order from recent to old:
- European Journal of Human Genetics (2013), 1-7, Genetic genealogy reveals true Y haplogroup of House of
  Bourbon contradicting recent identification of the presumed remains of two French Kings
, Maarten HD
  Larmuseau, Philippe Delorme, Patrick Germain, Nancy Vanderheyden, Anja Gilissen, Anneleen Van Geystelen,
  Jean-Jacques Cassiman and Ronny Decorte.
- Reinhard Schmoeckel, Deutschlands unbekannte Jahrhunderte, Geheimnisse aus dem Grühmittelalter,
  Bonn, 2013.
- Reinhard Schmoeckel, Die Sarmaten - Vergessene Väter des mittelalterlichen Europa 1, Sachshsen, Thüringer,
  Schwaben - Einst vona Sarmaten beherrscht?, Das Frümittelalter in Deutschland neu gesehen. Bonn 2011.
- Reinhard Schmoeckel, Die Sarmaten - Vergessene Väter des mittelalterlichen Europa 2 Die Geheimnisse der
   Merowinger, Die sarmatische Herkunft der Dynatie und eine folgenreiche Geschichtsfälsunh. Bonn 2011.
- Reinhard Schmoeckel, König Chlodwig war kein Franke: Frankreichs und Deutschlands sarmatische Wurzeln,
   Bonn 2009.
- Nibelungenlied Een middeleeuws epos over liefde en wraak, uit het Middelduits vertaald, geannoteerd en ingeleid
  door Jaap van Vredendaal, uitg. Boom, Groningen/Amsterdam 2011.
- Iaroslav Lebedynsky, Sarmates et Alains face à Rome, Ie - Ve siècles, Illustoria, Clermont-Ferrand, 2010.
- Kinship and Y-Chromosome Analysis of 7th Century Human Remains: Novel DNA Extraction and Typing Procedure
  for Ancient Material, Daniel Vanek, Lenka Saskova, Forensic DNA Service, Prague (Cz.) and Hubert Koch,
  Bavarian State Department of Monuments and Sights, Regensburg (Germ.). Croat Med J. 2009 June; 50 (3).
- Umberto Roberto, Yann Rivière, für die deutsche Ausgabe: Jan Bemmann, Dieter Quast, wissenschaftliche
  Redaction, Rom und die Barbaren: Europa zur Zeit der Völkerwanderung, Bonn, 2008.
- Guy Halsall, Barbarian Migrations and the Roman West, Cambridge University Press NY 2007.
- Walter Goffart, Barbarian Tides, The Migation Age and the later Roman Empire, University of Pensylvania
  Press, Philadelphia 2006.
- Alois Seidle, Deutsche Agrageschichte, Frankfurt am Main, 2006.
- Forschungen zur Thidreksaga, Untersuchingen zur Völkerwanderungszeit im nördlichen Mitteleuropa, Band 3,
   Die Wilkinensaga, Schlüssel zur unbekannten Frühgeschichte der Niederlande und Belgiëns? F. Die 'Franken'
   zwischen Troja und Tournai 3. Die geheimnisvolle Verwandlung der Sarmaten in 'Franken' und ihrer Fürsten in
   'Heilige Könige', Bonn 2006.
- Lupack, Alan, The Oxford Guide to Arthurian Literature and Legend, 2005.
- Vladimir Kouznetsov, Iaroslav Lebedynsky, Les Alains, Cavaliers des steppes, seigneurs du Caucase Ie-XVe siècle,
  Editions Errance, Paris 2005.
- Iaroslav Lebedynsky, Les Sarmates, Amazones et Lanciers cuirassés entre Oural et Danube, VIIe siècle av. J-C - VIe
  siècle apr. J-C
, Editions Errance, Paris 2002.
- Frances Wood, The silk road, two thousand years in the heart of Asia, The British Library, London 2002.
- Dr. Oric Basirov, The origin of the pre-imperial Iranian peoples, CAIS series of lectures SOAS, 26/4/2001.
- Agustí Alemany, Sources on the Alans, A Critical Compilation, Handbook of Oriental Studies, section eight, Central
  Asia, Brill, Leiden-Boston-Köln 2000.
- Robert Nouwen, Tongeren en het land van de Tungri (31 v.chr.-284 n.chr.. N.B.:The title is somewhat modest,
  paragraaf 9.7 briefly describes also the late imperial period (284-476 n.chr.).
- Jens Lüning, Albrecht Jockenhhövel, Helmut Bender, Tortsen Capelle, Deutsche Agrargeschichte Vor- und Früh-
  geschichte
, 1996.
- Elton, Hugh, Frontiers of the Roman Empire, Bloomington, 1996.
- Róna-Tas, András, Hungarians and Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian
  History,
Budapest, 1996 [English edition 1999].
- Roymans, N., ed., From the Sword to the Plough: Three Studies on the Earliest Romanisation of Northern Gaul,
  Amsterdam Univ. Press, Amsterdam, 1996.
- Tilmann Bechert, Die römische Reichsgrenze zwischen der Mosel bis zur Nordseeküste, Stuttgart 1995.
- C. Scott Littleton, Linda A. Garland, From Scythia to Camelot. New York-London 1994.
- Drinkwater, John and Elton, Hugh, Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?, Cambridge 1992.
- G.E.M. de Ste. Croix, The class struggle in the Ancient Greek world: from the Archaic Age to the Arab conquests,
- André Sikojev, Die Narten, Söhne der Sonne, Mythen und Heldensagen der Skythen, Sarmaten und Osseten, Köln
  1985.
- Hans Wilhelm Haussig, Die Geschichte Zentralasiens und der Seidenstrasse in vorislamischer Zeit, Darmstadt 1983.
- Justine Davis Randers-Pehr, Barbarians and Romans, The Birth Struggle of Europe, A.D. 400-700, London &
  Canberra 1983.
  London 1981. Zie Appendix 3, Settlements of Barbarians.
- Lengyel, A. and Radan, G. T. B., The Archaeology of Roman Pannonia, Budapest, 1980.
- Edith Ennen, Walter Janssen, Deutsche Agrargeschichte, Vom Neolithikum bis zur Schwelle des Industriezeitalters,
  1979.
- Hans Riehl, Die Völkerwanderung, Phaffenhofen/Ilm 1976 (Dutch translation by drs. Margaretha Blok, De
  Grote Volksverhuizing
).
- Grant, Michael, The Army of the Caesars, New York, 1974.
- Bernard S. Bachrach, A History of the Alans in the West, Minneapolis 1973.
- Sulimirski, T., The Sarmatians, New York, 1970.
- Otetea, Andrei, The History of the Romanian People. New York, 1970.
- E. Stein, Histoire du Bas-Empire, de l'état Romain à l'Etat Byzantin (284-476), Amsterdam 1968
  (French adaptation by Jean-Remy Palanque of Geschichte des Spätrömischen Reiches, vom römischen zum
  byzantinischen Staate (284-476
), 1928.
- Anonymus, Notitia dignitatum omnium tam civilium quam militarium utriusque imperii occidentis orientisque,
  circa 430, Bibliotheca Augustana, Fachhochschule Augsburg, Deutschland.
- Procopius of Caesarea, Υπερ των πολεμων, De Oorlogen, 5th century.
- Anonymi Valesiani. I, 4th century.
- Marcellinus Ammianus, (± 330 - 400), Res Gestae
- P. Cornelius Tacitus (± 55 - 117), Annales, Rome 1e eeuw.
- Flavius Josephus (Josef ben Matthitjahoe), De bello iudaico en Antiquitates Judaicae, Rome 1e eeuw.
- Herodotus (± 485 v.c. - 420/425 v.c.), 'Ιστοριησ αποδεξισ, Histories.
- Decimus Magnus Ausonius, 310-393, Mosella.
- Lucius Annaeus Seneca, Tragoediae, Thyestes, 1e eeuw.
- Strabo, Γεογραφια (Geographia), 1e eeuw v.c.
- Diodorus Siculus, Διοδοροσ Ζικολοσ, Bibliotheca Historica. 1e eeuw v.c. (Terug)

Verre Voorouders

1. Arzarello M1, e.a. Evidence of earliest human occurrence in Europe: the site of Pirro Nord (Southern Italy), Naturwissenschaften. 2007 Feb;94(2):107-12.The lithic industry of Pirro Nord represents the oldest occurrence of the genus Homo in Europe as it is attributable to a chronological interval between 1.3 en 1.7 Ma. This supports the hypothesis that the genus Homo, with Oldowaian technology, extended its range in Europe, probably from western Asia, during the first half of the Early Pleistocene. (Terug)
2. Foto overgenomen van lucyonline. Bron UCM: Site van Atapuerca. (Terug)
3. Adrien Rieux et al., Mol Biol Evol (2014) doi: 10.1093/molbev/msu222, Improved calibration of the human mitochondrial clock using ancient genomes; A. We estimated a split time between Homo neanderthalensis en Homo sapiens mtDNAs of 389 Kya [295-498 95% HPD]. This is consistent with the 407 Kya [315-506 95% HPD] estimates of Endicott et al. (2010); en B. Our estimate of 143 Kya [112-180 95% HPD] for the TMRCA of all modern human mtDNA is slightly younger but highly consistent with the 157 Kya [120-197 95% HPD] value obtained by Fu et al. (2013b). (Terug)
4. Ann Gibbons, Science 2015; foto uit Ancient Origins. sept. 2015. (Terug)
5 Bertila Galván et al., Early Neandertal disappearance in Iberia, Journal of Human Evolution, DOI: 10.1016/j.jhevol., 2014.06.002. (Terug)
6. Tom Higham et al., The timing and spatiotemporal patterning of Neanderthal disappearance, Nature 512, 306 309 (21 August 2014) doi:10.1038/nature13621; en Joseph K. Pickrell, David Reich, Sankararaman et al., 2012, Green et al., 2010, Prüfer et al.,2014, Towards a new history en geography of human genes informed by ancient DNA in BioRxiv beta, March 21, 2014. (Terug)
7. Cooper en Stringer, 2013; Meyer et al., 2012; Prüfer et al., 2014, Reich et al., 2010, 2011. (Terug)
8. The earliest unequivocally modern Humans in southern China, Wu Liu, Mark Jan Sier e.a., nature, 2015. (Terug)
9. Jean Manco, Ancestral Journeys. (Terug)
11. Andaine Seguin-Orlando, e.a. Genomic structure in Europeans dating back at least 36,200 years. Science 346, 1113 (2014) (Terug)
12. Cooper and Stringer, 2013; Meyer et al., 2012; Prüfer et al., 2014, Reich et al., 2010, 2011. (Terug)
13. Eske Willerslev, University of Copenhagen, May 2016. (Terug)
14. Philip R. Nigst et al. Early modern human settlement of Europe north of the Alps occurred 43,500 years ago in a cold steppe-type environment, 2014, 28 sept. PNAS doi: 10.1073/pnas.1412201111. (Terug)
15. The genetic history of Ice Age Europe, Qiaomei Fu et alii. Nature, 2 May 2016. (Terug)
15a. Posth et al., Pleistocene Mitochondrial Genomes Suggest a Single Major Dispersal of Non-Africans and a Late Glacial Population Turnover in Europe, Current Biology (2016), http://dx.doi.org/10.1016/j.cub.2016.01.037. (Terug)
16. Craniometric analysis of European Upper Palaeolithic en Mesolithic samples supports discontinuity at the Last Glacial Maximum, Ciaraán Brewster,e al, Nature Communications 5, published 10 June 2014. (Terug)
17. Museum De Koperen Knop [The Copper Knob Museum], Hardinxveld-Giessendam, Holland. (Terug)
18. Cradle of Civilization, A Blog about the Birth of Our Civilisation and Development, aratta.wordpress.com. (Terug)
19. Early Neolithic genomes from the eastern Fertile Crescent, Farnaz Broushaki, Science 14 Jul 2016: DOI: 10.1126/science.aaf7943. (Terug)
20. The genetic structure of the world's first farmers, Iosif Lazaridis et alii, BioRxiv, June 16, 2016. (Terug)
21. Derived immune and ancestral pigmentation alleles in a 7,000-year-old Mesolithic European, Iñigo Olalde et al. Nature (2014) doi:10.1038/nature12960.; Early Neolithic genomes from the eastern Fertile Crescent, Farnaz Broushaki, Science 14 Jul 2016: DOI: 10.1126/science.aaf7943. (Terug)
21a. Limburg. Een geschiedenis, deel 1_tot 1500, Paul Timmermnas et alii, KLGOG. Maastricht 2015.
      – Bulletin du Cercle archéologique Hesbaye-Condroz, Tome XXX, 2010, Le Néolitique ancien de Belgique. (Terug)
21b. A whole mitochondria analysis of the Tyrolean Iceman's leather provides insights into the animal sources of Copper Age clothing, Niall J. O'Sullivan, Institute for Mummies and the Iceman, EURAC research, 39100 Bolzano, Italy, School of Archaeology and Earth Institute, University College Dublin, Belfield, Dublin 4, Ireland. (Back)
22. The massacre mass grave of Schöneck-Kilianstädten reveals new insights into collective violence in Early Neolithic Central Europe,Christian Meyer, edited by Melinda A. Zeder, National Museum of Natural History, Santa Fe, March 3, 2015. (Terug)
22a. Rössen keramik, Landesmuseum Natur und Mensch Oldenburg, Niedersachsenm, Dld. (Back)
23. Anthropology, Genetics & Human Biodiversity Blog. (Terug)
24. Fanny Chenal, et alii, A farewell to arms: a deposit of human limbs and bodies at Bergheim, France, c. 4000 BC,Antiquity, a revieuw of World archaelogy. (Terug)
25. Dusan Boric, The End of the Vinca World: Modelling the Neolithicto Copper Age Transition and the Notion of Archaeological Culture, Academia.edu, sept. 2015. (Terug)
26. Massive migration from the steppe is a source for Indo-European languages in Europe, Wolfgang Haak, February 10, 2015, BioRxiv. (Terug)
27. Suetonius,De vitis Caesarum, 121 NC. (Terug)
28. Gaius Julius Caesar, De Bello Gallico, VI. (Terug)
29. Lucius Cassius Dio, Ρωμαικη 'Ιστορια Romeinse Geschiedenis, AD. 192. (Terug)
31. Collectie Gallo-Romeins Museum Kielenstraat 15 3700 Tongeren, België. (Terug)
32. Bewerkte Afbeelding van Wikimedia Merovingian dynasty. (Terug)
33. Gouden munt Op de voorzijde staat een gestileerd hoofd gewend naar rechts met de tekst TRIECTVFIT en aan de keerzijde staat een kruis op een globe met de tekst MARICVSMO, diameter van 14 mm, gewicht 1,314 gram, goudgehalte 89 procent. Domaricus was monetarius in Maastricht in de eerste helft van de zevende eeuw. (Terug)
34. Merovingers in een villa 2 – Romeinse villa en Merovingisch grafveld Borgharen, 2012, R.C.G.M. Lauwerier er alii. Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Ministerie van Onderwijs, Cultuur em Wetenschap. (Terug)

nobiliaire

Nobiliaire des Pays Bas
Louvain 1760.
(Privé bezit)

>

*

Bronnen en Litteratuur

HOME