Château de Baelen

Het meest voorkomende wapenfiguur in Luik wordt beschreven in Armoriaux Liégeois du hérout van Ophoven door de chevalier de Limbourg, 1930. Hierin wordt dit wapen toegekend aan Jeanne-Françoise Franquinet gehuwd met Pierre du Chateau, grootmoeder van Jean-Jacob du Chateau, raadsheer van de stad Luik rond 1535. Omdat het de oudste beschrijving is van het wapen Franquinet, grote gelijkenis vertoond met de vorige varianten en het zeer waarschijnlijk is dat de draagster verwant is aan, of behoort tot, het hier beschreven geslacht, is het opgenomen.

De Maastrichtse wapenfiguur is te zien in een raam van de Sint Servaaskerk te Maastricht, welk raam geschonken is door mr. G.D.L. Franquinet (1826-1900) bij de restauratie van de kerk rond 1880. Ook bevindt deze wapenvariant zich op een raam in de Burgemeesterskamer van het Maastrichtse stadhuis. In deze kamer bevat elk raam de naam en het wapen van een Maastrichtse wethouder sinds de Franse tijd. Deze ramen zijn in het begin van de 20e eeuw geplaatst. Wethouder Franquinet, advocaat, rijksarchivaris in de provincie Limburg en stadsarchivaris van Maastricht en zelfs publicist op genealogisch gebied, was het bestaan van een eigen familiewapen onbekend. Hij correspondeerde hier nog over met een naamgenoot in Luik waarvan hij aannam dat het een familielid was. Deze stuurde hem een afdruk op een verzegelde brief. Hij gebruikte dit voor een wapentekening. Dit wapen wordt sindsdien door de Maastrichtse familie Franquinet als familiewapen gevoerd. (1)

Er zijn twee ramen zonder wapen. Die van de twee wethouders Marres, die zich kennelijk van geen vroeger wapen bewust waren en die er voor deze gelegenheid ook geen wensten aan te schaffen. Zij voerden het logo van hun fabriek.

Deze feiten zijn voorbeelden van de toen nagenoeg ontbrekende belangstelling voor heraldiek bij de Maastrichtse burgerij, mogelijk als gevolg van de ideeën van de Franse Verliching. Dit geheel in tegenstelling tot de situatie in Noordelijke Nederlanden waar in die tijd wel nog belangstelling was voor het gebruik van heraldiek in het openbare leven. Het zal wel door deze noordelijke invloed gekomen zijn dat deze wapenschilderingen in de stadhuisramen terecht gekomen zijn.

Genealogie

Een uitgebreide genealogie van het geslacht Franquinet is gepubliceerd door Maurice Thunis, président des Archives Verviétoises, Une famille notable de Verviers - Les Franquinet, in Bulletin des archives Verviétoises tome XVII (1986-1987). De genealogie van de Nederlandse tak Franquinet werd eerder gepubiceerd door E.M.A.H. Delhougne, Franquinet - Verviers (Blg.) in Genealogieën I, Nijmegen 1957.

N.B.: In België bestaan verschillende geslachten Franquinet waarvan enige in het midden van de zestiende eeuw in het land van Herve, provincie Luik, hun oorsprong hebben. Mogelijk zijn dit andere takken van dit geslacht, maar mogelijk hebben ze ook ieder hun eigen oorsprong. Ze bloeiden te Theux en in Luik.

*

Het geslacht Franquinet van Ensival en Verviers

De stamvader van dit geslacht was Lambert Franquinet, drapier, wat zowel lakenwever als lakenkoper kan betekenen en waarschijnlijk was hij beide. Lambert Franquinet kreeg uit zijn huwelijk met Idelette Jacquet du Pont, gesloten op 7 september 1602, elf kinderen die de volwassen leeftijd bereikten.
Lambert woonde te Ensival maar hij heeft minstens een broer en een zuster, Simon en Catherine Franquinet, die in Wegnez woonden, waar ook hun vader gevestigd was, wiens voornaam niet bekend is. Zeer waarschijnlijk zijn ook Jean en Henri Franquinet, die in 1619 toestemming krijgen te Wegnez een volmolen op te richten voor hun lakenfabikage boers van hem. Lambert heeft een zoon die ook Lambert heet en de stam voortzet.

Lambert II werd gedoopt te Ensival op 16 maart 1608 en erft later het huis en de teinturerie, lakenververij, van zijn vader Hij huwt Catharina Close. Na hem splitst in Verviers de familie zich in twee takken.

De oudste tak

De oudste tak heeft fel gebloeid maar is in de negentiende eeuw weer uitgestorven. Stamvader is hier eveneens een Lambert II Franquinet. Hij werd geboren te Ensival in 1634 en huwde in 1666 Marie Hacray. Hij wordt een zeer succesvol lakenfabrikant met meerdere vestingen in Verviers. Zijn nakomelingen zetten deze fabrieken in de volgende eeuw voort.

Lambert III Franquinet heeft vier zonen en twee dochters.
De oudste zoon Lambert IV Franquinet huwt Anne Pirons en wordt heer van Grand-Rechain.
De tweede François Franquinet huwt Angéline Pirons wordt burgemeester van Verviers.
De derde zoon, Thomas Franquinet huwt Anne-Catherine Thys en is bankier.
De vierde zoon Jean Franquinet huwt Anne-Marie Hacray, is bankier en raadsheer van Verviers.

Marie-Lambertine de Spirlet-Franquinet, 1736-1805.
 

De jongste tak

De jongste tak begint met Henry Franquinet, geboren te Ensival in 1640. Ook hij is lakenfabrikant en lakenhandelaar te Verviers en wordt, zoals meerdere van zijn familieleden ook burgemeester van Verviers. Hij huwt Elisabeth Fraipont gezegd Boede.

Hun enige zoon is Antoine Franquinet. Zoals al zijn familieleden is ook hij actief in de lakenindustrie en ook hij is burgemeester van Verviers in 1704, 1711 en 1720. Hier splitst de familie zich weer in twee takken. Uit de oudste zoon stamt een lijn die zich tot in de huidige tijd in Nederland voortzet. De nakomelingen van de jongere zoon blijven actief in de lakenindustrie en het stadsbestuur van Verviers en deze tak sterft in het begin van de vorige eeuw uit.

Zo is Henri-Joseph Franquinet, lakenfabrikant te Verviers en aldaar geboren in 1697. die tweemaal huwde, de eerste maal met Elisabet-Anne Maigret, de tweede maal met Marie-Jeanne (de) Crossee. de enige van dezit geslacht evenals zijn zoon uit het tweede huwelijk François Lambert Franquinet. Deze verlaat Verviers en gaat naar Maastricht en hiermee verdwijnt dit geslacht uit het Luikse gebied (3)

*

Voortzetting te Maastricht

Het gezin Franquinet - Tielens

In het jaar 1922

Van Links naar Rechts:

John Franquinet, vader William Franquinet, zoon William Franquinet, Robert Franquinet, Yvonne Marres-Franquinet, Irène Cörvers-Franquinet, moeder Clémentine Franquinet-Tielens, Maurice Franquinet.

Raam in de Sint Servaaskerk te Maastricht

Geschonken door mr. G.D.L. Franquinet bij de restauratie van de kerk in 1880.

Onderin bevindt zich de schenkingstekst en driemaal herhaald
de Maastrichtse variant van het wapen Franquinet.

(Foto D.H.R.M. Rethmeier-Marres, 1990)

*

Guy Franquinet

Sachverständiger für deutsche Münzen ab 1871
und EuroUmlaufmünzen

Extreem zeldzame munt van Andorra
Seit vielen Jahren nicht mehr am Markt