De derde variant wordt beschreven in Armoriaux Liégeois du hérout van Ophoven door de chevalier de Limbourg, 1930. Hierin wordt dit wapen toegekend aan Jeanne-Françoise Franquinet gehuwd met Pierre du Chateau, grootmoeder van Jean-Jacob du Chateau, raadsheer van de stad Luik rond 1535. Omdat het de oudste beschrijving is van het wapen Franquinet, grote gelijkenis vertoond met de vorige varianten en het zeer waarschijnlijk is dat de draagster verwant is aan, of behoort tot, het hier beschreven geslacht, is het opgenomen.

De vierde variant is te zien in een raam van de Sint Servaaskerk te Maastricht, welk raam geschonken is door mr. G.D.L. Franquinet (1826-1900) bij de restauratie van de kerk rond 1880; ook bevindt deze wapenvariant zich op een raam in de Burgemeesterskamer van het Maastrichtse stadhuis. In deze kamer bevatten de ramen ieder een wapen van een Maastrichtse wethouder van na de de Franse tijd. Ze zijn in het begin van de 20e eeuw geplaatst. Deze laatste variant wordt door de Nederlandse familie Franquinet als hun wapen gevoerd.

In de negentiende eeuw was bij de enige nog in leven zijnde stamhouder, mr. G.D.L. Franquinet, die toen in Maastricht leefde de kennis van het familiewapen verloren gegaan. Dit is des te opmerkelijker omdat deze persoon behalve advocaat ook stadsarchivaris van Maastricht en rijksarchivaris in de provincie Limburg was, en ook nog een grote genealogische belangstelling had en meerdere genealogische publicaties op zijn naam had staan. In zijn nalatenschap is een correspondentie over het familiewapen gevonden met een naamgenoot Franquinet uit Luik, die hem een brief met een wapenbeschijving zond, welke brief hij met het beschreven wapen zegelde. Dit wapen is toen door hem als het familiewapen Franquinet aangenomen. (1)

Dit feit is het mooiste voorbeeld van de in die tijd volledige ontbrekende belangstelling voor de heraldiek bij de Maastrichtse burgerij, dit geheel in tegenstelling tot de reeds gedurende vele eeuwen daarvoor bestaande interesse bij de Hollandse burgerij.

Inleiding: In België bestaan verschillende geslachten Franquinet waarvan enige in het midden van de zestiende eeuw in het land van Herve, provincie Luik, hun oorsprong hebben. Zeer waarschijnlijk zijn het verschillende takken van eenzelfde geslacht, maar dit is nog niet aangetoond. Deze geslachten bloeiden ook te Theux en in Luik.

Een uitgebreide genealogie van het geslacht Franquinet is gepubliceerd door Maurice Thunis, président des Archives Verviétoises, Une famille notable de Verviers - Les Franquinet, in Bulletin des archives Verviétoises tome XVII (1986-1987). De genealogie van de Nederlandse tak Franquinet werd eerder gepubiceerd door E.M.A.H. Delhougne, Franquinet - Verviers (Blg.) in Genealogieën I, Nijmegen 1957.

*

Het geslacht Franquinet van Ensival en Verviers

De stamvader van dit geslacht was Lambert Franquinet, drapier, wat zowel lakenwever als lakenkoper kan betekenen en waarschijnlijk was hij beide. Lambert Franquinet kreeg uit zijn huwelijk met Idelette Jacquet du Pont, gesloten op 7 september 1602, elf kinderen die de volwassen leeftijd bereikten.
Lambert Franquinet woonde te Ensival maar hij heeft minstens een broer en een zuster, Simon en Catherine Franquinet, die in Wegnez woonden, waar ook hun vader gevestigd was, wiens voornaam niet bekend is. Zeer waarschijnlijk zijn ook Jean en Henri Franquinet, die in 1619 toestemming krijgen te Wegnez een volmolen op te richten voor hun lakenfabikage boers van hem.
Lambert Franquinet vestigde zich te Ensival en heeft een zoon die eveneens Lambert heet en ook te Ensival woonde. Lambert II Franquinet, werd gedoopt te Ensival op 16 maart 1608 en erft later het huis en de teinturerie, lakenververij, van zijn vader Hij huwt Catharina Close. Na hem splitst in Verviers de familie zich in twee takken.

De oudste tak

De oudste tak heeft fel gebloeid maar is in de negentiende eeuw weer uitgestorven. Als stamvader is hier eveneens een Lambert Franquinet. Hij werd geboren te Ensival in 1634 en huwde in 1666 Marie Hacray. Hij wordt een zeer succesvol lakenfabrikant met meerdere vestingen in Verviers. Zijn nakomelingen zetten deze fabrieken in de volgende eeuw voort.

Deze Lambert Franquinet heeft vier zonen en twee dochters.
De oudste zoon Lambert Franquinet huwt Anne Pirons en wordt heer van Grand-Rechain.
De tweede François Franquinet huwt Angéline Pirons wordt burgemeester van Verviers.
De derde zoon, Thomas Franquinet huwt Anne-Catherine Thys en is bankier.
De vierde zoon Jean Franquinet huwt Anne-Marie Hacray, is bankier en raadsheer van Verviers.

De daaropvolgende generatie blijft heer van Grand Rechain, maar verwerft ook de heerlijkheid van Marck en Berg. Zij zijn lakenfabrikant, bankier, officier in Oostenrijkse dienst, één van hun Arnold-Joseph Franquinet wordt drossaard van Dalhem en één Alexandre de Franquinet bewoont het kasteel van Fays en wordt in 1757 door de Oostenrijkse keizer Frans II in de adelstand verheven.

Met de dochters van Jean-Ignace Franquinet, Lakenfabrikant en keizerlijk postmeester, die in 1787 nog burgemeester is van Verviers sterft deze tak in de negentiende eeuw uit.

De wapens van de leden van deze tak sieren nog steeds de gevels van hun vroegere huizen en de gebrandschilderde ramen van de kerken van hun woonplaatsen of waar ze begraven liggen.

De jongste tak

De jongste tak begint met Henry Franquinet, geboren te Ensival in 1640. Ook hij is lakenfabrikant en lakenhandelaar te Verviers en wordt, zoals meerdere van zijn familieleden ook burgemeester van Verviers. Hij huwt Elisabeth Fraipont gezegd Boede.

Hun enige zoon is Antoine Franquinet. Zoals al zijn familieleden is ook hij actief in de lakenindustrie en ook hij is burgemeester van Verviers in 1704, 1711 en 1720. Hier splitst de familie zich weer in twee takken. Uit de oudste zoon stamt een lijn die zich tot in de huidige tijd in Nederland voortzet. De nakomelingen van de jongere zoon blijven actief in de lakenindustrie en het stadsbestuur van Verviers en deze tak sterft in het begin van de vorige eeuw uit.

De oudste tak zet zich voort met Henri-Joseph Franquinet, lakenfabrikant te Verviers en aldaar geboren in 1697. Hij huwt tweemaal. De eerste maal met Elisabet-Anne Maigret. De tweede maal met Marie-Jeanne (de) Crossee. Zijn enige zoon die huwt en de stam voortzet is François Lambert Franquinet stamvader van de Maastrichtse tak. (2)

*

Vijf opeenvolgende geslachten te Maastricht van 1744 tot 1964